De Week is om!

gepost in Mijn Belevenissen | 2

Zondag 27 januari 2013 – weegdag – 92.6 kg.

De dag na de operatie zocht ik op internet alles wat ik over de gastric sleeve kon vinden. Aha, veel veiliger dan gastric bypass. Joepie, minder complicaties. Redelijk recente techniek (in vergelijking met een GBP). Gevolgen op lange termijn nog niet bekend, maar op middellange termijn even goede resultaten als een bypass (volgens de meest recente artikels dan toch). Géén dumping, je kunt alles eten, maar wel in heel kleine hoeveelheden, hoewel iets groter dan bij een bypass. Oei – dat is voor mij gevaarlijk! Ik was juist blij met die dumping, want dat was de gevangenisbewaarder met de dikke stok voor mij. Nu moet ik mezelf bewaken!

Die dag wandelde ik al een groot stuk door de gangen van het ziekenhuis, zonder noemenswaardige problemen, maar ‘s avonds ging het een beetje mis. Ik at een puddinkje en dat beviel me niet. Ik had het gevoel dat het bleef steken en het lag zwaar op mijn maag.

Ook de nacht was allesbehalve een pretje. De verdoving was uitgewerkt en ik had pijn en ik had een soort krampen aan de ingang van mijn maag, de hele nacht lang. Op woensdag werd daarom een foto van mijn maag gemaakt, waarop inderdaad iets te zien was aan de maagingang, maar dokter H. stelde me gerust en zei me dat ik vooral TRAAG moest eten en drinken. Er was niets aan de hand en die namiddag mocht ik al naar huis! Ik voelde me op slag stukken beter – liever wat afzien in mijn eigen huis, dan in het ziekenhuis. Rond 14 uur schuifelde ik met mijn echtgenoot (die ik meestal aanduid met “de Huisdraak”) richting home. Dat ging erg moeizaam, omdat één van de vijf poorten erg pijnlijk was (en op dit ogenblik nog altijd is). Ik vermoed dat het de poort is waardoor ze 80% van mijn maag naar buiten hebben gezogen!

Thuis liep ik als een 120-jarige door de kamers. Schuifel, schuifel, schuifel — hééél voorzichtig gaan zitten. In bed enkel op de rug slapen, op de zij was onmogelijk. Hoesten met een kussen tegen je buik, om minder pijn te hebben. Héél veel moeite om wc-papier degelijk te gebruiken, omdat je daarvoor je torso moet draaien wat véél te veel pijn deed.

Als pijnstiller gebruik ik Dafalgan ODIS 500 mg, in de vorm van zuigtabletten (max. 8 per dag, anders krijg je leverklachten)

Donderdag een uiterst lange douche genomen en een van de verbandjes vernieuwd (nodig: Isobetadine + klein, steriel gaasverband + plastic plakkers om erover te doen, zodat alles waterdicht wordt. Allemaal te koop bij de apotheek.).

Op vrijdag werd er al wat minder geschuifeld. En op zaterdag kon ik al op mijn rechterzij slapen (links gaat nog niet – daar zit de pijnlijke poort!)

Verder heb ik tijdens deze week pompoensoep gemaakt (heel lang gemixt in de blender en voor mij een deel apart gehouden, dat ik tamelijk dun heb gemaakt) en heb ik een pillensnijder bij de apotheek gekocht omdat een van mijn bloeddrukpillen te groot is om door te slikken.

Honger heb ik niet echt en dorst ook niet. Ik vrees ervoor dat ik niet genoeg eet en drink, maar ik weiger me daar nu zorgen over te maken. Ik ben ook nog niet buiten gaan wandelen – eerst was het te glad en nu is het te nat!!! Ik doe het gewoon kalmpjes aan, ik ben tenslotte geen twintig meer.

Lang voor de computer zitten gaat nog niet, dus hang ik meestal op de bank en lees de krant of een van de boeken die op mijn tabletcomputer staan.

In vergelijking met de open darmoperatie van 2007 gaat het genezingsproces veel beter en sneller en is de pijn 5 keer minder. Toen had ik zo’n pijn dat het op een gegeven moment voor mij allemaal niet meer hoefde, nu ben ik hooguit chagrijnig omdat het eten zo eentonig is ????

2 Reacties

  1. Erwin
    | Beantwoorden

    13 november 2015 om 21:08

    DeeBee, je bent een moedige vrouw met een mooie pen! Het is leuk en ontroerend om je belevenissen te lezen. Ik was op zoek naar wat recepten en vond je blog.

    Ik heb zelf op 5 september in Brugge bij chirurg Dillemans een GBP ondergaan. Bij mij ook hypertensie en slaapapneu (ik slaap al tien jaar met een CPAP) na het stoppen met de tabak in 2006 groeide ik helemaal dicht! Was en ben wel sportief fietsen/spinnen

    Van 120 KG begin augustus (pre operatief 6 KG eraf) weeg ik nu 105. Dat gaat wel rap ja! Heb nog vrij veel last van mijn ‘gaten’ en voel intern ook nog wel enige pijn hier en daar.

    Groeten van een lotgenoot, ik blijf je blog volgen en ga lekker koken van de recepten!

    Erwin

    • DeeBee
      | Beantwoorden

      14 november 2015 om 21:17

      Tof Erwin! Het kan alleen maar beter gaan. Op het einde van de maand zou de meeste pijn helemaal weg moeten zijn.

      Ik voel me wel een beetje schuldig – deze site heet bariatrische recepten, maar veel gerechten staan er nog niet op. Dat komt waarschijnlijk omdat ik alles kan eten (een handjevol per keer) en toch blijf afvallen. Als ik meer tijd heb moet ik toch maar eens een tandje bijsteken!

Laat een Reactie Achter

7 − drie =